VAN DEN VOS REYNAERDE PDF

Hofdag in het dierenrijk; bijna alle dieren klagen bij koning Nobel over de streken die Reinaert de vos hun heeft geleverd. Maar hoe krijg je een listige vos zover dat hij zich vrijwillig aan een gerechtelijke procedure onderwerpt? Bruun de beer en Tibeert de kater, die er achtereenvolgens opuit worden gestuurd om de vos te dagvaarden, ondervinden aan den lijve dat dat niet eenvoudig is. Nadat beide meer dood dan levend aan het hof zijn teruggekeerd, slaagt Grimbeert de das er ten slotte in Reinaert mee te krijgen naar het hof. Daar wordt hij in staat van beschuldiging gesteld en ter dood veroordeeld. Zijn aartsvijanden Bruun, Tibeert en Isengrijn de wolf vertrekken om de galg in orde te maken.

Author:Zologis Brahn
Country:Cayman Islands
Language:English (Spanish)
Genre:Video
Published (Last):9 December 2008
Pages:322
PDF File Size:5.29 Mb
ePub File Size:10.77 Mb
ISBN:280-2-45949-301-7
Downloads:22490
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Tetaxe



Vele bouke, in het ms. Madoc of liever Madock , hier door M. I, 1, hersteld, verdient de voorkeur boven J. Hoe intusschen de hierdoor verdrongen woorden van het oorspronkelijke gedicht hebben geluid, is natuurlijk niet met volkomen zekerheid vast te stellen; zeer waarschijnlijk mag het evenwel heeten, dat ze een gedachte hebben bevat, gelijk er wordt teruggevonden in de door mij voorgeslagen wijziging, welke daarenboven ook uit een graphisch oogpunt de verknoeiing van den afschrijver niet onbegrijpelijk maakt vgl.

Voor een gebruik van het adject. Bosman 13 v. In plaats van met J. Een deel is daer after ghebleven. Een zeer gewoon bestanddeel van den proloog onzer Mnl. Heelu , Limb. Een gelijke strekking is ook in ons vers in questie niet te miskennen. Vandaar de noodwendigheid eener verandering van het onpassende ons in mi d.

De eigenaardigheid van onzen auteur, om van zich zelf eerst in den 3den en onmiddellijk daarna in den 1sten pers. In Merl. Heeft Willem hier, wat aan geen twijfel onderhevig is, het laatstgenoemde begrip willen uitdrukken, dan moet hij zich ontegenzeggelijk van een ander woord hebben bediend, en wel, naar we mogen vermoeden, van een in dien zin volkomen begrijpelijk bijvoeg.

Met gemelde verknoeiing moet natuurlijk een verandering van het rijmwoord in vs. Vandaar ons recht om kwaad vermoeden te koesteren tegen het in genoemden regel aangetroffen raven. En hoe zou bovendien de vermelding van dezen vogel hier ter plaatse te pas komen?

Bestaat er eenige grond om aan te nemen, dat juist dit roofdier bij uitstek als de type zou hebben gegolden van overmoed en vitzucht? Voor dit goec, dat oorspronk. De inhoud der zeven regels, die in het ms. Heeft Willem de laatstgenoemde woorden geschreven, dan kunnen de eerstgemelde onmogelijk uit zijn pen zijn gevloeid, en omgekeerd. Van onechtheid der vss. II, kan geen sprake zijn; want had zoo iets, gelijk Willems in zijn Inleid.

II waren overgenomen, nam. Kan men daarom wel een oogenblik aarzelen de woorden Dat en segghic niet - Dese avontuere van Reynaerde aan de hand toe te kennen van een afschrijver, welke de trouwens in onze Mnl. De verwijdering van het eerste ende in laatstgenoemden regel spreekt thans vanzelf.

So verre comen levert hier niet den minsten zin, geeft althans geenszins weer, wat volgens den samenhang noodzakelijk vereischt is: het verhaal van de bijeenkomst der partijen om den zuiveringseed respectief te hooren of af te leggen.

Met de door mij voorgestelde, in hoofdzaak ook uit een graphisch oogpunt eenvoudige wijziging in vs. De invoeging van Naer, ter inleiding van den tijd of den grond der samenkomst, de verwijdering van het volstrekt onpassende af en de vervanging van Ende door Dat wijzen zich als vanzelf aan. Het Lat. Ofschoon men, te oordeelen naar het standvastige mann.

Tegenover J. Bij de kleine door mij voorgestelde wijziging krijgt het vs. Men bedenke echter, dat in het Mnl. Men vgl. Coart, Couart naast den gebruikelijker, met een gelijk klankwijziging ontwikkelden vorm Cu w aert tot de mogelijkheden. Uit de lezing van ons ms. Ware hier daarenboven niet veeleer een behoorlijk vervolg te verwachten op het in vss. In het Lat. Evenmin in R. Misschien mag men aldaar evenwel in also nog een spoor van het vroeger aanwezige tale erkennen. De verandering van wildi in wilt ghi is noodzakelijk wegens de verbinding van het personale met een relativum.

De door G. Tegenover de vroeger zie Tsch. Met betrekking tot de tweede der genoemde conjecturen zij voorts nog opgemerkt: 1o dat het Mlt.

Over het onjuiste van J. De invoeging van eist naar R. Het onbeduidende van den inhoud der beide regels, die in ons hs. II 1 geven het recht hier een interpolatie aan te nemen. Ook het Lat. De Comb. Voor het onnoodige eener door V. Voor het behoud der lezing van het ms. II, bl. Een dat. Noch het metrum noch de zin noodzaken ons in dit vers tot de door J. Voor het behoud van eene tegenover G. Bij de lezing van ons ms. Daarom heb ik het hier gewaagd, niettegenstaande de overeenkomst tusschen R.

Onbegrijpelijk is mij de door J. De hier door M. II, , voorgeslagen verandering van jongher in schoner is volstrekt onnoodig. Jongher levert een uitstekenden zin. Zie voor een mann. III, bl. Af te keuren is mitsdien de hier door J. Alleen schrappe men in het in ieder geval onpassende Want.

Zie ook op vs. Onnoodig is hier natuurlijk de door J. Voor het goede recht der eerste vormen vgl. In plaats van J. Begrijpelijker toch dan een verbastering, gelijk ze naar J. Zonder belang is het ook niet op te merken, dat de penitencie op deze plaats veel beter van pas is dan de pine.

De uitwerping van hi, in , door J. De beteek. Vandaar het onnoodige van M. Zie b. Voor de verandering van heefse in heeftse zie G. Het kwam mij daarom aanbevelingswaardig voor eerstgenoemde redactie mutatis mutandis naar de andere te verbeteren vgl.

Voor de verandering van het uitnemend passende lette in liete vgl. Het herhaaldelijk voorkomen van dit bodscap ontzegt ons het recht dien vorm door het normale boedscap te vervangen. Veeleer zullen we hier aan en wisselvorm hebben te denken, waarin de oorspronkelijke zuivere voc. Ter aanvulling van het in Tschr. Waarom hier met J. Natuurlijk zijn we verplicht hier, tegenover W. Men lette op de voorbeelden, voor een dergelijk gebruik van dat, in het Mnl.

II, 83, en de Vondel-gr. De hier door W. I, , en Mor. Ten onrechte heeft daarom M. Tusschen het te voren verhaalde en den volgenden dialoog van den vos met Bruun missen we in R. Zeer juist geeft dan ook R. En vinden we nu de twee hiermede overeenkomstige verzen werkelijk in R. I terug 1 , doch eerst na afloop der onderhandeling tusschen de beide dieren zie de ed. Bij het afdrukken van den tekst meende ik, dat de beide vss.

Bij nader inzien komt het mij evenwel thans voor, dat die veroordeeling onjuist was en integendeel de herhaling hier ter plaatse uitnemend in overeenstemming is met de opgewondenheid, waarin Bruun geraakt bij het vooruitzicht om misschien zijn lievelingsspijs te kunnen genieten. Ook in R. II, vindt men diezelfde regels.

KALEMLJENJE VOCA PDF

Over de vos Reinaert

Vele bouke, in het ms. Madoc of liever Madock , hier door M. I, 1, hersteld, verdient de voorkeur boven J. Hoe intusschen de hierdoor verdrongen woorden van het oorspronkelijke gedicht hebben geluid, is natuurlijk niet met volkomen zekerheid vast te stellen; zeer waarschijnlijk mag het evenwel heeten, dat ze een gedachte hebben bevat, gelijk er wordt teruggevonden in de door mij voorgeslagen wijziging, welke daarenboven ook uit een graphisch oogpunt de verknoeiing van den afschrijver niet onbegrijpelijk maakt vgl. Voor een gebruik van het adject. Bosman 13 v. In plaats van met J.

DIGIFOTO STARTER PDF

Van den vos Reynaerde

Samenvatting Het verhaal begint met een hofdag, een voor de dieren welteverstaan. Koning Nobel de leeuw ziet dat alle dieren inderdaad zijn gekomen, behalve Reynaert de vos. Alle dieren beklagen zich over Reynaert zijn gedrag. De enige die hem af en toe verdedigd is zijn neef Grimbaert de das. Uiteindelijk dringt Isengrijn de wolf erop aan dat hier een ter dood veroordeling op zijn plaats is. Als Isengrijn erop aandringt Reynaert ter dood te veroordelen, springt de das Grimbaert verontwaardigd op en houdt een vurig pleidooi voor zijn oom. Op dat moment nadert een droevige stoet die de dode kip Coppe met zich mee draagt.

Related Articles